توجه : نیاز کودکان به دارو

دوستان عزیز! با سپاس از انساندوستی شما

  در خانه کوذک مهر به دارو نیاز داریم. لطفا جهت تامین داروهای مورد نیاز کودکان ما را یاری نمایید .  ( امکان ارسال پیک جهت دریافت دارو یا مبلغ اهدائی شما جهت تهیه دارو وجود دارد)

داروهای ضروری :

قرص دیکلوفناک ۲۵ و ۵۰ میلی

قرص متوکاربامل

آموکسی سیلین بصورت کپسول ۲۵۰

آموکسی سیلین بصورت شربت ۲۵۰ و ۱۲۵

قرص سیتریزین

شربت سیتریزین

شربت گایامنزین

پماد هیدروکورتیزون جلدی

پماد کسپانتونول جلدی

پماد کالامین

شربت مولتی ویتامین

شربت ب کمپلکس

کرم دست و صورت

۵۵۸۰۸۸۹۸ -۰۲۱   بشیری

mehrhouse@gmail.com    منتظرظهور

کارگاه نقاشی کودکان

طبق عادت مرسوم هر ساله امسال هم قرار براین شد که در آخرین روز سال تحصیلی قبل از امتحانات ، کارگاه نقاشی داشته باشیم.  روز پنج شنبه ۲۳ اردیبهشت ماه ساعت ۹ صبح را به این برنامه اختصاص دادیم.

بوم های نقاشی را خانم اکرم احمدی توانا تهیه کردند و به خاطر کمبود فضای سرپوشیده مناسب ، حیاط خانه کودک را برای کارگاه آماده کردیم.

کف حیاط را با پتو وروزنامه پوشاندیم و موضوع نقاشی ” فصل بهار” اعلام شد. بچه ها زیر نور خورشید و با شور و نشاط  تا ساعت یک بعد از ظهر روی بوم ها نقاشی کشیدند و از ایشان با نسکافه  و کیک پذیرایی شد.

در پایان با نظر خود بچه ها و مربی ها سه نقاشی انتخاب وبه سه دانش اموزی که  این سه تابلو را کشیده بودند جوایزی اهدا شد.

رنگ امیزی شاد وزیبای تابلوها نشانگر تغییر روحیه ی بچه ها نسبت به روزهای ورودشان به خانه کودک مهر بود. و این موجب امید و انگیزه برای همه ی ما در ادامه ی راهمان شد.

گزارش تصویری این برنامه به زودی ارائه می شود.

گفت و گو با خانم ژاله بشیری - مدیر خانه کودک مهر ( دروازه غار)

خانم بشیری لطفا خودتان را معرفی کنید و بفرمائید از چه سالی کار خود را با  بچه‌های کار و خیابان شروع کردید؟

ژاله بشیری خوشرفتار هستم، متولد سال ۱۳۴۳ . کارم را از دوازده، سیزده سال قبل شروع کردم. یعنی از وقتی که با کنوانسیون حقوق کودک آشنا شدم و کودکانی را در خیابان ها با جثه‌های نحیف بدون این که از آموزش ابتدایی بهره ای برده باشند،  در حال کار طاقت فرسا دیدم شروع به آموزش آنها کردم.

اوایل که هنوز جایی برای آموزش نداشتیم در گوشه‌ی پارک هم شده به بچه‌ها آموزش می‌دادیم.

در حدود ده سالی‌ست که صبح‌ها بصورت مستمر با کودکان هستم. یعنی صبح تا ظهر را به آموزش این کودکان اختصاص داده‌ام.

چند روز در هفته خانه کودک مهر هستید؟

  ۶ روز در هفته از ساعت ۸ صبح تا ساعت ۳ بعدازظهر در خانه کودک  هستم به غیر از پنج شنبه‌ها که خانه کودک  تا ساعت یک پذیرای کودکان است.

در خانه هم به بچه‌های منطقه و مشکلات شان فکر می‌کنید؟

مشکلات این بچه‌ها به قدری زیاد است که به همان محدوده خانه کودک بسنده نمی‌شود. مگر می‌شود کودکی نیاز به جراحی داشته باشد و پول برای جراحی نداشته باشی و  به او فکر نکنی!

یا  برای مثال ما سه ماه یکی از بچه‌ها را پیش روانشناس می‌بردیم تا به مشکلات رفتاری او پی ببریم و کمکش کنیم  بعد از سه ماه متوجه شدیم که کودک از شدت گرسنگی به حالات عصبی و پرخاشگری دچار می شود! مگر می‌شود به بچه‌هایی که در این شرایط زندگی می ‌کنند فکر نکرد!

با بچه‌های کار بودن چه تاثیری روی شما گذاشته است؟

باعث هدف‌دار شدن زندگی ام شده. به این صورت که کاری که انجام می‌دهم با عشق و علاقه است چون مسئله مالی و مسئله ارتقای شغلی در بین نیست پس با تمام وجودِ خودم کار می‌کنم و شاید خیلی وقتها هم از کودکان چیزی یاد می‌گیرم، مثل حرص نداشتن به مال دنیا و خوش بودن با چیزهای خیلی کوچک.  و  این که در عین نیازمندی یاد بگیری که احساس نیاز نکنی.

در اثر کار با کودکان کار وخیابان  من به این باور در زندگی خود رسیده‌ام که می‌شود در اوج نیازمندی احساس بی‌نیازی کرد.

چه رویایی برای این بچه‌ها دارید ؟

رویای من فقط فراهم بودن حداقل های زندگی برای این بچه‌هاست. آیا نام این آرزو را می‌توان رویا گذاشت؟ این که آرزو کنی این بچه‌ها هم  بتوانند بچگی کنند و  در  سن مناسب آموزش های لازم را ببینند ، رویای من همین است.

نسبت به مربیان داوطلب و همراهان مالی موسسه چه احساسی دارید؟

افراد در کارهای جمعی،  مانند دانه‌های زنجیر به هم متصل هستند. برای موفقیت در کارها به اتحاد با هم و به کمک همدیگر نیازداریم. اگر به این مسئله واقف باشیم هرگز در کارها‌یمان تک روی نمی‌کنیم.

  هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند کاری را به درستی پیش ببرد. بنابراین مهره اصلی همان داوطلبان و مربیان هستند که بیشتر بار هم روی دوش آنهاست و من فکر نمی‌کنم حتی یک روز بدون معلمین این جا بتوانم کاری انجام بدهم.  در واقع مربیان این جا بیشترین نقش را دارند و از آن ها که بگذریم می‌دانید که بدون داشتن  وسایل لازم و ضروری، کاری پیش نمی‌رود،  چه رسد به کارهای خانه کودک  با این حجم مشکلات، که بدون  کمک مالی همراهان هرگز به مقصد نمی‌رسد.  بنابراین نقش همراهان مالی هم بسیار چشمگیر و در حد معلمین و داوطلبان است.

به نظر می رسد شما تا حدی بر روی نظم و انضباط بچه‌ها توجه و دقت دارید. در این مورد اگر ممکن است توضیح بفرمائید.

درست است که ما در خانه کودک تاکید داریم که کودکان باید راحت و آزاد باشند ولی می‌دانید که این جا تنها جایی‌ست که کودکان قوانین را یاد می‌گیرند. در بیرون از این ‌جا کسی نیست که به این بچه‌ها نظم را آموزش بدهد. بنابراین اگر روی انضباط بچه‌ها حساسیتی وجود دارد فقط بخاطر خودشان است. من بارها به بچه‌ها گفته‌ام که طرز لباس پوشیدن و کوتاه نگه داشتن مو و  در کل مرتب بودن برای ما حساسیت زا نیست که فکر کنید مدام روی این موضوع تکیه می‌کنیم ولی اگر امروز در این محیط  یاد بگیرید که صبح چطور وارد محیط  آموزشی شوید،  فردا اگر در اداره ای کار داشتید می توانید منظم و  با ظاهر و رفتار مناسب به آن اداره مراجعه کنید. پس تاکید روی این مسئله، فقط بخاطر یادگیری نظم برای ساختن آینده ‌ بهتر برای خودشان است.

مثالی برای شما می زنم. من هر جایی که برای اولین بار شروع به کار با بچه‌های کار بکنم دو ماه اول، هر صبح بیرون از دفتر می‌ایستم و با بچه‌هایی که وارد می‌شوند سلام و احوالپرسی می‌کنم. چون اوایل انتظار سلام کردن از آنها را نباید داشته باشم ( چون یاد نگرفته‌اند) و بعد از دو ماه،  صبح ها توی دفتر می‌نشینم و نمی‌دانید چه لذتی دارد وقتی هر کودکی که وارد خانه کودک می‌شود می‌آید دفتر و سلام می‌کند و بعد به کلاس خود می‌رود و ظهرها هم هیچ کودکی بدون خداحافظی از اینجا خارج نمی‌شود. در مورد خود مرکز چون همه کارها زیر نظر خود کودکان است بنا براین از همه چیز بطور کامل محافظت می‌کنند. احتیاجی به تذکر من نیست.حتی مامور تغذیه هم از خود بچه‌هاست. وقتی به بچه‌ها اعتماد کنی بچه‌ها رفتار صادقانه  را زود تشخیص می دهند. بنابراین به راحتی می‌شود اعتماد بچه‌ها را جلب کرد  و با همان کارهای کوچک نقش های کلیدی زندگی را به آنها یاد داد. بارها شده، بچه ای را که بخاطر هزار تومان از صبح تا شب کار می‌کند برای خرید از سوپر مارکت سر کوچه فرستاده‌ام و بهش پول اضافه داده ام ولی موقع برگشت پی‌گیر بقیه پول نشده ام، ولی روز بعد دیده ام همان بچه پول را آورده که "دیروز یادم رفت بقیه پول را برگردانم "  آیا آموزش غیر از این است؟

آیا از روش تنبیه هم استفاده می کنید یا فقط روش تشویق را بکار گرفته اید؟

با توجه به کنوانسیون حقوق کودک و با آگاهی از این که این کودکان همیشه در جامعه تحقیر شده اند، همیشه از روش تشویق استفاده می‌کنیم. اگر قرار است چیزی به بچه ای داده شود سعی می‌کنیم که بصورت جمعی به همه کودکان تحت عناوین مختلف که به شخصیت شان آسیبی وارد نشود ارائه کنیم.

یعنی شما با برگزاری مسایقات مختلف و ایجاد رقابت بین بچه‌ها ، امکانات بیشتری در اختیار موفق تر ها قرار نمی دهید؟

با توجه به نیاز کودکان، ما در صدد رفع آن نیازها هستیم. سعی می کنیم کودک و خانواده اش برای رفع نیازهایی مثل لوازم التحریر تحت فشار قرار نگیرد.

و چون تفکیک کودکان (که وسیله ای به این کودک داده شود به آن کودک داده نشود) احساس بدی را در کودک نیازمند بوجود می‌آورد، سعی می کنیم که بصورت دسته جمعی وسایل ضروری کودکان توزیع شود تا هیچ کودکی احساس حقارت نکند. مثلا در طول سال سه بار لباس بین همه ی بچه‌ها توزیع می شود( اول مهر، اول زمستان ، اول بهار) و چون همه کودکان دریافت می‌کنند پس در خانه کودک هیچ کس از دیگری برتر یا کمتر نیست. با توجه به سوء تغذیه کودکان، در روز دوبار تغذیه به همه کودکان داده می شود. فکر می کنم به همین دلیل است که کودکان در خانه مهر احساس راحتی می‌کنند چون تنها جایی است که  به هیچ عنوان تحقیر نمی‌شوند.

و امتیاز خاصی برای کودک خاصی در نظر گرفته نمی‌شود.

پس کودکی که در درس ها موفق تر و کوشاتر است را چطور تشویق می کنید؟

  زمانی که مربیان درصدد تشویق کودکان بر می‌آیند و می‌خواهند در روز بخصوصی دانش آموزانی که بیشتر زحمت کشیده اند را تشویق کنند،  در آن روز هم به غیر از تشویق شدگان  جوایز خاصی به همه کودکان تحت عنوان سبد جوایز در پایان مراسم تشویق به همه کودکان داده می شود.  در واقع  حتی در روز تشویق، کودکان به نحوی تفکیک نمی شوند.

در خانه ی کودک علاوه بر کودکان به مادران هم آموزش می‌دهید. چه آموزش هایی دارید؟ و چرا با مادران هم کار می کنید؟

با توجه به این که آموزش کودک بدون آموزش خانواده و مخصوصا مادر وی امکان پذیر نیست، در درجه اول ما سعی می‌کنیم که با مادر کودک ارتباط  پیدا کینم و زمانی که  به بی‌سوادی  و مشکلات دیگر او پی بردیم تلاش می‌کنیم آموزش های لازم را به مادر ارائه بدهیم.  با توجه به بافت منطقه که بیشتر مادران را مادران بی‌سواد تشکیل می‌دهند کلاس نهضت  و سواد آموزی برای مادران گذاشته‌ایم. از طرفی بخاطر کمک به حل مشکلات مادی خانواده‌ها، کلاس آموزش بافتنی و خیاطی را هم برگزار کرده‌ایم که خوشبختانه در خیاطی به آن حدی رسیده اند که کار برای فروش ارائه دهند.

خانه کودک به نظر بسیار کوچک می رسد و از این که در این فضای کوچک موفق به انجام فعالیت های مختلف برای بچه‌ها شده اید شگفت زده شدم. خانم بشیری خانه کودک چند اتاق دارد و چند کودک را تحت پوشش قرار داده اید؟

این جا ۶ کلاس دارد و در حال حاضر ۱۵۰ کودک کار و خیابان و بی بضاعت را تحت پوشش قرار داده‌ایم. که البته متقاضی بیش از این است اما به دلیل کمبود فضا امکان پذیرش همه‌ی بچه ها را نداریم.

خلاصه اهم فعالیتهای انجام شده در سال ۱۳۸۸

گرامیداشت روز جهانی کارگر در خانه کودک مهر

یازدهم اردیبهشت ماه ، ساعت ده و نیم صبح کودکان با نصب پلاکارد هایی بر روی دیوارهای خانه کودک گرد هم آمدند تا این روز را جشن بگیرند و در عین حال کار کودک را نیز محکوم کنند.

طبق قراری که از پیش گذاشته بودیم ، بچه ها در مورد کار نوشته بودند و دست  نوشته های خود را دراین  روز  برای همه خواندند.

  همه آنها نوشته بودند که مایل نیستند کار کنند و دوست دارند فقط درس بخوانند …

در آخر مراسم از کودکانی که بیشترین مشارکت را در کارهای خانه کودک داشتند با اعطا جوایزی تقدیر شد. از طرفی، چون همه ی بچه ها ی خانه کودک ، کودکان کار هستند به تمام کودکان جوایزی اهدا شد.

  در پایان از  بچه ها با شیرینی و آجیل و آبمیوه پذیرایی بعمل آمد.

کودکان را نباید به زور به کار کردن واداشت

 روز معلم مبارک باد

گرامیداشت روز معلم در خانه کودک مهر

تصمیم کمیته آموزش، مبنی بر این که آوردن هر هدیه ای حتی یک شاخه گل ، شیرینی ، کیک و هر چیزی به مناسبت روز معلم قدغن است،  از یک هفته پیش از روز معلم به اطلاع کودکان رسید.  به آنها اعلام کردیم که با خاطیان برخورد خواهیم کرد.

  دلیل این برخورد، آگاهی ما از وضعیت معیشتی کودکان بود. تجربه سالهای قبل موجب شد امسال با جدیت برخورد کنیم تا بچه ها در معذوریت برای تهیه هدیه (حتی کوچک) قرار نگیرند.

البته وقتی این موضوع را در صف سحرگاه اعلام کردیم بچه ها ناراحت شدند .  اما خاطرمان آسوده شد که بچه ها برای تهیه هدیه دچار زحمت نمی شوند. در سالهای گذشته،  شنیده بودیم بچه ها برای تهیه یک هدیه کوچک برای معلم خود ساعتها کار کرده و پول خود را ذره ذره پس انداز کرده اند.

امسال بچه ها برای معلمان خود شعر و سرود و مقاله خواندند و کنار معلمان شان با خوردن شیرینی این روز را جشن گرفتند.

گفت و گو با دکتر زهرا ابراهیمیان پزشک داوطلب خانه کودک مهر(دروازه غار)

فریبا منتظرظهور

دختر بچه ای کنار پدرش ایستاده و گریه می کند. پدر نحیف و ژولیده با لباسی مندرس بچه‌ی کوچک دیگری در بغل دارد و تلاش می‌‍‌کند دختر پنج یا شش ساله اش را آرام کند.

می‌پرسم چرا گریه می‌کنی؟ با پشت دست، چشم هایش را می‌مالد و می‌گوید: " خانم دکتر گفت…گفت… فقط مریض ها بمونن" و باز هم گریه می‌کند.  با دو آب نبات آرام می‌شود .

دکتر ابراهیمیان هر یکشنبه در اتاق بسیار کوچکی گوشه‌ی حیاط خانه کودک مهر می‌نشیند و بچه‌هایی که علائم بیماری دارند جلوی در اتاقش صف می‌کشند و منتظر می‌مانند. دکتر معاینه‌شان می‌کند و آب نبات یا هدیه‌ی کوچکی همراه با دارو به هر یک می‌دهد.

داروها را خیرِین و مسئولان خانه کودک تامین می‌کنند چرا که خانواده ها بضاعت خرید دارو ندارند. دکتر می‌گوید "امروز هم دارو به  مقدار کافی نیست" و به ناچار قرص های باقی مانده سرماخوردگی و تب بر را بین بچه‌ها تقسیم می‌کند و برای هر کدام   در کنار داروها یک قرص جوشان مولتی ویتامین لای تکه کاغذی می‌پیچد و توی جیب بچه می‌گذارد .

بچه‌ها به ویتامین جوشان و پاکت نسکافه‌ای که امروز جایزه گرفته‌اند با دقت نگاه می‌کنند. نسکافه را نشانم می‌دهند و توضیح می دهند که "یه جور شکلاته."

این جا گرسنگی بلند و واضح فریاد می‌زند.

هر بار که غذایی و یا حتی شیرینی توزیع می شود، اگر نگاهشان نکنی و یا احساس صمیمیت کنند شیرینی یا لقمه را حتی بدون پیچیدن در کاغدی یا گذاشتن توی کیسه ای در کبف‌شان می‌گذارند تا برای خواهر و برادر کوچترشان ببرند و به این فکر می کنند که آیا قابل تقسیم به سه یا چهار هست؟ هر کدام حداقل پنج یا شش خواهر و برادر در خانه دارند.

پنجم اسفند ماه ۱۳۸۸ با خانم دکتر زهرا ابراهیمیان در مورد وضعیت بهداشتی و پزشکی بچه‌های خانه کودک مهر گفت و گویی انجام داده ایم که در زیر می خوانید:

دکتر لطفا خودتان را معرفی بفرمایید.

زهرا ابراهیمیان، پزشک عمومی، فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال ۱۳۶۹ هستم.

خانم دکتر! هر هفته یکشنبه‌ها تشریف می‌آورید به خانه کودک مهر و بچه‌ها را ویزیت می کنید. راه دور، این همه بچه، بی‌هیچ چشم داشت مادی، خسته نمی‌شوید؟

خستگی جسمی و روحی ندارم. در واقع اگر نیایم (مثلا یکشنبه در تقویم تعطیل باشد) احساس می‌کنم چیزی گم کرده‌ام

چند وقت است که با خانه کوک مهر همکاری دارید؟

مهرماه ۸۸ از طریق یکی از دوستان و بواسطه دخترم با این جا آشنا شدم.

به نظر شما این بچه‌ها با بچه هایی که استطاعت مالی دارند و در مطب شخصی خود ویزیت می کنید از نظر جسمی چه تفاوتی دارند؟

بسیار ضعیف‌تر هستند. در واقع با حداقل ها فقط زنده اند. البته به لطف خانواده بزرگ موسسه حمایتی خانه مهر کودکان و رسیدگی همه جانبه‌ی آنها بچه ها شاداب، مشتاق تحصیل و بسیار حرف گوش کن هستند. رشد جسمی خیلی از آنها پایین منحنی رشد است. از نظر بهداشتی خیلی مسائل را نمی‌دانند یا توجهی به انجامش ندارند اما وقتی برایشان توضیح داده می‌شود با دقت انجام می‌دهند. (بعضی از آنها در خانه‌ی کوچک خود آب گرم و یا حمام ندارند)

خوشبختانه از نظر سلامت حداقل جای امیدواری است در اولین ویزیت من فقط دو نفر مبتلابه پدیکولیز سر( شپش) بودند که آن هم با درمان مناسب و توجه خانواده‌شان بعد از یکی دو هفته بهبودی حاصل شد.

یادم می‌آید   زمان شیوع آنفلوآنزا در ماه های گذشته، داروهای سرماخوردگی و… برای بچه ها بسیار نیاز داشتید آیا به بچه ها نسخه نمی دهید تا خودشان تهیه کنند؟

خوشبختانه ما مورد آنفلوآنزا نداشتیم. سرماخوردگی خفیف تا شدید، آلرژی های فصلی، طولانی شدن سرفه های خشک و…فقط به دلیل شیوع فصلی و ضعیف بودن بنیه بچه‌ها وجود داشت. در بسیاری از موارد از داروهائی‌که توسط مدیریت خانه کودک و یا سایر خیرین تهیه می شد استفاده می‌کردیم. در موارد اندکی نیز که دارو موجود نبود نسخه داده می‌شد و اکنون نیزهمین روال می‌باشد.

در مورد وضعیت راکعه بفرمایید. تا جایی که می دانم دچار سوختگی بود و به کمک موسسه حمایتی خانه مهر کودکان و خیرین مورد جراحی قرار گرفت. وضعیت او چگونه بود و آیا جراحی ضرورت داشت و آیا همچنان این کودک احتیاج به درمان و مراقبت پزشکی دارد؟

راکعه دختر هشت ساله ‌‌است که در حدود ۵ سالگی دچار سوختگی از گردن به پایین شده. در بعضی قسمتها مثل گردن، زیر بغل، سینه و پاها دچار چسبندگی و اسکار شدید است. چندین بار مورد جراحی در بیمارستان مطهری ( توسط پزشکان خیر و به کمک بیمارستان) قرار گرفته. مشکل رشد دارد. دختر بسیار لاغر و ریز نقشی است. اما چشمان مهربان و گرمی دارد. راکعه هنوز نیاز به جراحی و رسیدگی درمانی دارد.

به یاد دارم شما چندین بار به بیمارستانی که راکعه در آن جراحی می‌شد رفتید و با پزشک او صحبت کردید و کنار راکعه بودید.

خوشبختانه جراحی او بخوبی و با موفقیت انجام شد. من فقط احساس مسئولیت کردم. در زمان ملاقات او شب قبل از عمل و بعد از عمل کنارش بودم.

وقتی که حال او را خوب دیدم شاید من از او و مادرش بیشتر خوشحال شدم. در مدتی که او بیمارستان بود آن قدر در منزل تعریف کرده بودم که بچه هایم می گفتند انگار فرزند سوم خانواده‌ی ما شده است. البته من کار زیادی نکردم و فقط خودم را در جریان کارهایش وارد کردم.

احساس شما نسبت به این کودکان که علاوه بر مشکل جسمی با فقر شدید هم مواجه هستند چیست؟

فقر یعنی نداشتن، یعنی تمام محل زندگی یک اتاق سه در سه  باشد با چندین کودک و نوجوان و پدر و مادر که احتمالا پدر بیمار یا بیکار است، فقر یعنی آب گرم نیست، یعنی یک بخاری یا چراغ خوراک پزی در گوشه ای از اتاق، یعنی جای بازی نیست، بچه ها دائم در کوچه و خیابانند، یعنی هر سال زمستان سوختگی بچه ها، یعنی پدر عصبانی، مادر افسرده، کودک بی گناه، یعنی عدم بهداشت، یعنی بیماری و نداشتن دارو، یعنی رشد نامناسب، یعنی …

این کودکان با وجود مشکلات عدیده خانواده و مشکلات سلامتی و بهداشتی خودشان با کوچک ترین خنده یا شکلات یا دست نوازش بسیار مهربان و قدر شناس و به دنبال جبران خوبی هستند.

گاهی از مشکلات این بچه ها بسیار غمگین می‌شوم و به دنبال راه های متفاوتی برای کمک به آنها می‌گردم. مثلا همکاران متخصص، ویزیت‌ها و مشاوره‌های رایگان، رادیو گرافی و آزمایشات مورد نیازشان از طریق مراکزی که اعلام همکاری کنند با حداقل هزینه انجام شود و…

خوشبختانه مدیریت مدرسه در هر مورد بیماری یا پیگیری پاراکلینیکی بچه‌ها پیگیر و مساعدت دارد و تمام کارها توسط آنها به انجام می رسد.

وضعیت بهداشت بچه ها چگونه است؟

قبل از همکاری من، مسائل بهداشتی و توصیه های لازم در این زمینه و حتی تهیه اجناس بهداشتی توسط مدیریت خانه کودک انجام می‌شد. با وجود این، هر بار با تمام جزئیات به آنها آموزش داده می‌شود و مسائل بچه ها از نظر بهداشتی، درمانی و نیازهای داروئی در دفتری که به زودی تبدیل به پرونده برای هر کدام خواهد شد یادداشت و پیگیری می‌شود.

فضای خانه کودک مهر روی شما چه تاثیری داشته است؟

قبل از مراجعه، وقتی سی دی خانه کودک مهر را دیدم بسیار متاثر شدم و به شدت مشتاق دیدن این مرکز بودم. تصورات من با آن چه دیدم کمی متفاوت بود. آن چه دیدم مدرسه‌ای بسیار کوچک، با کلاس های بسیار کوچک با بوی نم و تاریک و بچه های علاقمند به آموزش و بازی و بسیار باهوش بود.

یک خاطره؟

موقع معاینه ی یکی ازبچه ها ( معمولا چند بچه با هم می آیند) دوستش به من گفت شما بدت نمی آید؟ گفتم از چی؟ گفت از این که دستت را به موی ما می‌زنی؟ به لباس ما، به بدن ما، به سر ِ ما ، به گوش و دست ما؟

جواب من همان فکری است که شما می کنید: نه من بدم نمی‌آید. من باید این کار را بکنم تا بفمهمم مریضی شما چیست

آیا مورد خاص دیگری هم برای معالجه بین بچه های خانه کودک مهر دارید که هنوز درمان نشده باشند؟

موارد متعددی هنوز هست. بیماری کلیه، پوست، ارتوپدی و غدد و قلب و…

کم خونی در مورد همه هست. مشکلات گوارشی بیشتر به دلیل گرسنگی زیاد است. که البته با کمک دوستان و خیرین پیگیری می‌شود و سعی ما بر از بین بردن آن است.

اگر صحبتی دیگری دارید که در سوال های بنده نبود خواهش می کنم بفرمایید

نظر شخصی من درباره خانه کودک مهر این است که هر کسی مایل به همکاری است اگر فقط یک بار به این جا مراجعه کند و محل را ببیند، بچه‌ها و کلاسها را ببیند و افرادیکه بدون چشمداشت وقت و تجربه و هنر خود را در اختیار می‌گذارند، آن وقت با تمام وجود و رضایت قلبی آنچه در توان دارد برای رضای خدا و برای انسان هایی با ارزش در اختیار می گذارد.

تو نیکی می‌کن و در دجله انداز  / که ایزد در بیایانت دهد باز

  خانم دکتر از شما سپاسگزارم .

موسسه حمایتی خانه مهر کودکان از سال ۱۳۸۶ فعالیت خود را در منطقه دروازه غار جهت حمایت از کودکان محروم منطقه آغاز کرد و اکنون ۱۵۰ کودک را تحت پوشش قرار داده است. در این مرکز آموزش کودکان، سوادآموزی به مادران و حرفه آموزی (خیاطی و بافتنی ) جهت اشتغالزایی و درامد زایی برای خانواده ها، به مادران و نوجوانان انجام می شود.

*** توجه : دوستان عزیز

در خانه کودک به دارو نیاز فوری داریم. لطفا در صورت امکانِ ارسال دارو با ما از طریق تلفن یا ایمیل تماس بگیرید

 با سپاس و قدر دانی از زحمات ، تلاشها و حمایتهای یاریگران موسسه حمایتی خانه مهر کودکان که در سال ۱۳۸۸  ما را در رسیدن به اهدافمان یاری نمودند  .

( خانمها و آقایان به ترتیب حروف الفبا )

دکترابراهیمیان ، احدبیک ، احمدی آریایی ، دکتر ارمی ، استوارت ، اسلامبولچی ، اسماعیلی ، آشوری ،  اعرابی ، افشار ، افشان ، آگاه تهرانی ، امین، انتظامی ، ایازی ، ایزدی ،  باقری ، براتی ،  برقعی ، برمک ، بشنوایی ، بلادی  ، بلایی ، بهبودی ، بهتاج ، بیتا ، بیگی ، پدیدار ، پرهیزکار ، پناهی ، پورشائی ، پورقاسمی ، پور کوهی ، پورمند ، پوریان ، پیری  ، تاجبخش  ، مهندس تاریخی ، تقی پور، تنها ، توحیدی ، دکتر جعفریان ، جوزا ، جونیدی ، جهانگرد ، دکتر جهانگیری ، جیرسرایی ، مهندس چایچی ، حاج آقاسی، حاج آقا چراغعلی ، حاجی میر ، حجت زاده ، حسنی ، حسین پور ، دکتر حسینی ، حسینی ، حکیمی ، حیدری ، خارابی، خرم نژاد ، خزائی ، دکتر خسروجردی ، خسروی ، خواجوی ، خوش اخلاق ، دانش ملک ، درفشی پور ، درودی، دستباز، دشتی ، دهقان ، دیزجی ، ذویوسفین ، راجی ، راسخیان ، رحمانی ، رجبعلی ،رستم بیگ ، رفیعی ، رضایی ، روستایی ، ره پیما ، زرناب ، سالک فر ، سبحانی ، ستوده ، سرمدی  ، سعیدی ، سلطان محمدی ، سلطان پور ، سلطانی ، سلیمی ، سلماسی ، سماواتیان ،  سمانه ، سوهانی ، سیاوش ، سید علی ، سیفی ، شریعتی ، شریعت پناه ، شریفی ، شکوه بخش ،  شهبازی ، دکترشهنایی ، شیرمحمدیان ، شیرین پور ،  شیخ‌الاسلامی ، صالحی ، صدر لاهیجانی ، طیرانی عابدینی ، عاقلی ،  دکتر عباسی ، مهندس عبداللهی ، علیزاده ، عطایی ، عظیمی ، عمادی ، فتحعلی ، فتحی ، فراهانی ، فرحبخش ، فرشی ، مهندس فرشید، فروغ نظامی ، فشارکی ، فهمیده ، قدس ، قدمی ، قلیج خانی ، قنبر زاده ،کلانتر ، کلانتری ، کوچک منش ، لطفی ، مجاور ، مجلسی ، محمودی ، مداح ، مدنی ، مجیدی ، محمدی ،  مرادی ، مستوفی ، مشتری ، مطمئنیان ، مظاهری ، مظفری ، معتمدی ، مقدم  ،  ملایری پور، ملت گهر ، منتظرظهور ، منتظری ، دکتر منصوری ، موسوی ، موسوی کاوکانی ، مهرآزما ، میر‌حسینیان ، میرزایان ، میزانی ، نارین قلعه ، ناصر آبادی ، نجفی ، نظامی نظر پور ، نکویی ، نوازنده ، نودهی ، نوبخت ، نور احسان ، نورمحمدی ، نوروزی ، نوعی ، نوری ، نیرچی ،  نونهالی ، نیک جمال ، واعظی ، والامنش ، وزیری ، هادیزاده ،هاشمی ، هاشمیان،  هاشمی طباطبایی ، هاشمی نسب ، هوشمند ، یاوری و دوستان ، یکتا

شرکتها وموسسات حامی :

شرکت ایمن برق ، شرکت مهراس ایمن ، آزمایشگاه نیک ، شرکت مهندسی بازرگانی اسکدار ، شرکت تبرزین صنعت، شرکت ویستا ( سایت آفتاب ) ، موسسه پیوند ادب ، موسسه خیریه تعلیماتی و تحقیقاتی مکتب امیرالمومنین ، پویا فرانگار،شرکت کامپیوتری  ایران  سرور ، شرکت کامپیوتری  تک دیتا، کانون  پاکان، کارکنان امور مالی شرکت راین،موسسه مدرسه فردا ، شرکت توسعه و تجهیز فدک رایان ، موسسه شکوه اندیشه، دبیرستان دخترانه بوعلی سینا

سازمانها ، نهادها ، و مراکز داخلی و بین المللی :

معاونت امور اجتماعی فرهنگی ومنطقه ۱۲ شهرداری تهران ، ناحیه ۴ منطقه ۱۲ شهرداری ، سفارت استرالیا ، فرهنگسرای‌بانو، بخش آموزش یونیسف ایران ، فرهنگسرای خواجوی کرمانی ، کتابخانه فردوسی ، درمانگاه خیریه شهید صدر ، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان 

 ضمنا از همراهان و دوستان گرامی زیر که تمامی هزینه ها و تدارک مراسم دید و بازدید عید و اردوی فروردین ماه سال ۱۳۸۹ را تقبل نمودند نهایت سپاسگزاری و قدردانی را داریم :

جناب آقایان مهندس هاشمی، مهندس شب افروز ، مهندس مشعشع  ، دهنو ، برقی ، آشوری ، فرزانه ، رحمتی ، شیخی ، نظافتی ، سید مبین ، جعفرخانی

به امید این که در سال جدید نیز از یاری شما دوستان  بهره مند شویم و  عزیزان جدید نیز به خانواده “خانه کودک مهر” بپیوندند .