اندر باب جمعه بازارهای مهر

تا الان در کمتر از ۵ ماه ، ۱۶ جمعه بازار داشته‌ایم. در این ۱۶ جمعه از سیاست‌های اقتصادی دولت تا فرهنگ اقتصادی ملت، از حضور مهمانان افغان تا شیوع اعتیاد و فقر، از بی‌مسئولیتی والدین تا بازیگوشی بچه‌ها و از تنظیم خانواده غلط تا آموزش و پرورش عبث را همشهریان مهربان به گردن من ( به نمایندگی از خانه کودکی‌ها) انداختند تا بروشور بگیرند، خرید نکنند و به ریشم بخندند و بروند.

بی‌سلیقگی با دوستانی که وسایل روی میز را حاضر می‌کردند به کرات گوشزد می‌شد. به بی‌اعتمادی به جماعتی که علمدار کمک به کودکان هستند اشاره می‌شد، به نرخ بالای فرفره‌های تلقی اعتراض می‌شد. به بیهودگی کار خانه کودکی‌ها و بی‌حاصلی آموزش کودکان کار و… طعنه زده می‌شد. و البته به مناعت طبع و بلند نظری‌ها و دست و دل بازی‌ها ی خودشان هم گریزی زده می‌شد، اما عجبا حادثه خرید و همدلی کمتر اتفاق می‌افتاد.

بی انصافی است اگر ننویسیم که چقدر روغن ریخته نذر ما شد و اتفاقاً به دل نشست. اگر ننویسیم وسایل ِ فروش نرفته‌ی غرفه‌های دوست و همسایه وقتی به میز ما می‌رسید چطور در طرفة‌العینی فروش می‌رفت و درآمدِ کم اما شیرینی داشت. اگر ننویسیم چقدر دیگران برای ثواب یاری‌گر کارها بودند.

بی‌انصافی نمی‌کنم که چطور تلنگر حضور دوباره دوستانی بودیم که مدتها بود سراغ خانهء کودک را نگرفته بودند. یادم نمی‌رود که دخترک هشت ساله همهء پول‌های قلکش را توی کیسه گذاشت و به خانهء مهر هدیه کرد. یادم هم نمی‌رود که هر کس پول پیدا می‌کرد سراغ ما را می‌گرفت. یادم هست کسانی بی آن که چیزی نیاز داشته باشند فقط برای کمک خریدی می‌کردند. یادم هست که آدرس سایت و شماره حساب همواره مورد تاکید بود تا دوباره یاری‌گر خانهء مهر  شوند.

صبح ۱۶ جمعه ساندویچ ناهار را در کیف گذاشتم و راهی پارکینگ پروانه شدم که قصد هر هفته نویسی‌ام به این یک جا ختم نشود. که بفهمم بوی آش رشته در تحریک حس همت عالی دوستان چقدر موثر است؟! که نقش ترشی و سبزی خوردن در بازارهای خیریه برایم پر رنگ‌تر شود. که دیگر کمتر حرف بزنم و بیشتر پوزخندها را ببینم. که کم کم با بازار جمعه‌ها خداحافظی کنم.

اکرم احمدی توانا

بهمن ۸۸

در طی روز بارها کودکانی را در سطح شهر می‌بینیم که مشغول گلفروشی سر چهارراه‌ها، فال‌فروشی داخل مترو، بادکنک فروشی، زباله گردی، چرخی بازار و باربر، واکسی و …. هستند.   بیشتر صاحبان این مشاغل، کودکان بین ۵ تا ۱۵ هستند و در حالی که بیش از پانزده سال ندارند اما در بازوان نحیف هریک تجربه کارهای سخت در برابر مزدی اندک، حکایت از دشواری تامین معیشت دارد. بسیاری از هموطنان، وقتی سخن از کودکان خیابانی و کودکان کار به میان می آید با ذکر جملاتی نظیر “ایرانی نیستند” یا “پدر و مادر شان معلوم نیست” یا” این بچه ها خیلی بی ادب هستند” و با جملاتی از این دست، از خود رفع مسئولیت می‌کنند. حتی اگر این کودکان، بی بهره از تربیت درست، کثیف و یا بد لباس باشند، بازهم جزیی از جامعه بشری هستند . آنها کودکان خردسالی هستند که به ندرت کسی آنها را به نام صدا کرده است و بیشتر با واژه “آهای” یا   “بچه” مورد خطاب قرار گرفته‌اند. این کودکان جزیی از جامعه ما هستند. کودکانی که در خردسالی همتی به مراتب بلندتر از بسیاری بزرگسالان دارند. آنها نان آوران کوچکى هستند که بارها مانع فساد و فحشاى خانواده خود شده‌اند. آنها دلاوران بزرگى هستند و تنها برای نجات خانواده خود  از فقری مرگبار، در خیابان‌ها می‌نشینند، بین اتومبیل‌ها می‌دوند و توی مترو می ایستند و روزی خود را از دستان ما طلب می‌کنند. انها در طول روز بارها در معرض آسیب های گوناگون روحی و جسمی قرار می‌گیرند. تمام این کودکان دارای چندین خواهر، برادر ، پدر و مادری اغلب بیمار و درمانده اند. بیایید برای نجات کودکان این مرز و بوم بکوشیم و اجازه ندهیم این کودکان در آینده برای بقای خود در صف مجرمان و خلافکاران جامعه قرار گیرند.

 ما بر این باوریم که آموزش مطمئن ترین راه برای تغییر وضعیت این کودکان است. در سایه آموزش سواد و حرفه و یا پیشه‌ای می‌توانند به صورت موثرتری از خانواده خود حمایت کرده و همچنین تا حد ممکن از آسیبهای محیط کار در امان بمانند. شاید برخی از خوانندگان بر این باور باشند که رسیدگی به وضعیت این کودکان بر دوش دولت و دولتمردان است، ولی به راستی آیا با این استدلال، مسئولیت از دوش ما به عنوان یک انسان برداشته خواهد شد؟    

 خانه کودک مهر واقع در منطقه ی دروازه غار ۱۵۰ کودک را در دو شیفت صبح و عصر تحت آموزش قرار داده است.  همچنین برای کمک   اقتصادی و فرهنگی به خانواده ها، کلاس های خیاطی و بافتنی و سواد آموزی برای زنان منطقه برگزار می‌کند. اکنون خانه کودک مهر، جهت تحقق بخشیدن به اهداف خود و حمایت همه جانبه از این کودکان محروم و آسیب دیده در نظر دارد نمایشگاهی تحت عنوان (( مهرورزی با کودکان ))    با همکاری صمیمانه مسئولان دبیرستان دخترانه بو علی سینا در روز های   ۱۹ ،۲۰ و ۲۱ بهمن ماه از ساعت ۹ صبح الی ۳۰/۱۴ برگزار نماید. نمایشگاه شامل غرفه های:غذاهای سنتی ، خانگی و آماده ، ترشی ، مربا ، کیک و شیرینی های خانگی ، کارهای دستی و هنری کودکان و زنان سرپرست خانوار می‌باشد. حضور گرم و صمیمانه شما خیرین محترم، مایه دلگرمی و روزنه امیدی برای کودکان ماست . 

 مدیر خانه کودک مهر( دروازه غار ) - بشیری