این مراسم در سالن فرهنگسرای خواجوی کرمانی به مناسبت نیمه شعبان – تولد امام زمان (عج) برگزار شد.

بچه ها بهمراه   مادران خود به این جشن دعوت شدند. برنامه شامل اجرای تاتر، سرود خوانی ، دادن جوایز به کودکان  وپذیرایی با شیرینی و آب میوه  بود .

بازدید از کاخ گلستان

در این برنامه ی مفرح بچه های سنین مختلف  خانه کودک مهر بهمراه مربیان خود از کاخ گلستان بازدید و اوقات خوشی را سپری  کردند.

بازدید از مرکز کارآفرینی شهرداری

ابتدا تصمیم داشتیم چند نفر از نوجوانانی که کار می‌کنند و نان آور خانه اند برای بازدید راهی کنیم   اما با استقبال  نوجوانان مواجه شدیم و حدود ۱۰ تا ۱۵ نفر از نوجوانان ما برای بازدید از کارآفرینی رفتند  و برای ایشان بسیار جالب بود و در این بازدید به توانمندی های خود واقف شدند.

برای ساختن دنیایی بهتر به کودکانی آگاه تر و سالم تر نیاز داریم

بچه ها مثل قطره های باران پاک و زلالند

               ماه مبارک رمضان بچه ها را فراموش نکنید

برای برنامه های تابستانی معمولا سه ماه را در نظر می گیریم ولی باتوجه به فرارسیدن ماه رمضان در اواخر مرداد ماه، برنامه های تابستانی وثبت نام   را زودتر شروع کردیم بطوری که کلاس ها از ۲۲ خرداد ماه شروع شد.

  کلاس آموزش زبان:

طبق روال هر ساله،ادامه ی کلاس های قبلی برحسب level   آنها و کلاس های جدید برگزار شد و بازهم دوستان در موسسه شکوه اندیشه به یاری مان شتافتند. کلاس ها در سه مقطع سطح ۱ ، سطح ۲ وسطح ۳ شروع بکار کرد. هرچند جاداشت که کلاس های دیگری را هم داشته باشیم ولی با توجه به کمبود فضای آموزشی از پذیرفتن هنرجویان زیاد خودداری کردیم.

کلاس کامپیوتر

با توجه به این که تعداد علاقمندان زیاد بود، دو کلاس جداگانه ICDL برای پسران ودختران برگزارشد.

  کلاس آموزش قران

آموزش قرائت قران در دو سطح کودکان و نوجوانان،هفته‌ای یک روز در مجموعه برگزار شد.

کتاب این کلاس آموزشی توسط مدرس تهیه و در اختیار کودکان و نوجوانان قرار گرفت. کودکان اشتیاق زیادی برای حضور در این کلاس وآموختن از خود نشان دادند.

کلاس نقاشی وکاردستی

یکی از اهداف تشکیل این کلاس ها، تخلیه کودکان از استرس وفراموش کردن شرایطی ست که در آن زندگی می‌کنند. در این کلاسها بیشتر روی خلاقیت کودکان کار می شود تا بتوانند ذهنیات ودلمشغولی هایشان را روی کاغذ بیاورند .

  بعد از کلاس، مشاورین نقاشی کودکان   را بررسی  و تحلیل می کنند تا کودکانی که بنظر می رسد مشکلات بیشتری دارند شناسایی شده و در جهت رفع مشکلات آنها اقداماتی بعمل آید .

کلاس خیاطی

این کلاس از سال قبل شروع بکارکرده است و هدف اصلی، توانمندسازی دختران جوان و مادران منطقه است.   هنرجویان سال قبل ، چنان پیشرفتی داشته اند که در حال حاضر مرحله پیشرفته خیاطی را می گذرانند.

و به زودی می توانند برای خود و   فرزندانشان مانتو شلوار وپیراهن بدوزند.

دوره جدید آموزش خیاطی هنوز مراحل اولیه را می گذراند. لازم به یادآوری است تمامی وسایل این کلاس ( حتی پارچه) توسط خود مجموعه تهیه و در اختیار مادران و دختران قرار داده می شود .

در مواردی که هنرجویان لباس   یا وسایل آشپزخانه   برای فروش آماده کرده اند، دستمزد ایشان توسط مجموعه به هنرجوپرداخت شده است تا انگیزه بیشتری برای یادگیری داشته باشند.

جادارد از سرکار خانم مینوموسوی مربی خیاطی مرکز تشکر نمائیم.

  کلاس نهضت سوادآموزی

این کلاس از سال ۸۸   با هدف باسواد شدن مادران ودختران بی سواد منطقه شروع شد که خوشبختانه مراجعان پیگیرو مصمم بودند و با جدیت آموختن را دنبال کرد ند. درماه جاری( مرداد ماه) امتحان یک پایه برگزار می‌شود و ایشان وارد پایه ی بعدی می شوند.

کلاس آموزش مادران

هدف این کلاس بیشتر آموزش مادران در ارتباط با رفتارصحیح   با کودک است که در این دوره آموزشی موسسه مادران امروز(مام) با خانه کودک مهرهمکاری داشتند و اداره این کلاسها بر عهده‌ی مدرسی از این موسسه بود .

درجلسات اول ودوم   مادران تمایلی به حضور درکلاس ها نداشتند و به اصرار ما در کلاس ها حاضر شدند  ولی در جلسات بعدی خودشان مشتاقانه در کلاسها شرکت میکردند واین نتیجه ی مدیریت خوب مدرس بود.

گفتنی است در خلال برگزاری این دوره تغییر رفتار مادران نسبت به فرزندانشان محسوس بود که لازم است از زحمات بی شائبه خانم حسن زاده از موسسه مادران امروز تشکر وقدردانی بعمل آید.

  پزشکی و مددکاری

از یک سال قبل خانم دکتر ابراهیمیان همکاری خود را با مرکز شروع کرده اند . در این مدت موفق شده ایم هفته‌ای یک روز در مرکز دکتر داشته باشیم و به همین دلیل موارد پزشکی کودکان سریع شناسایی و موارد تخصصی به بیرون ارجاع داده می شود.

موارد نیاز به مشاوره هم شناسایی شده و در حال حاضر چندین مورد  توسط دوستان در مرکز تخصصی در حال پیگیری وبررسی ست.

  کلاس پیش دبستانی

این کلاس در دو شیفت برای سه ماه تابستان تشکیل می گردد ومی توان آن را یک کلاس آماده سازی در نظر گرفت. به این صورت که کودکانی داریم که سن اش بیش از ۷ سال است ویا کودک کار بوده که هیچ آموزشی ندیده وقرار است کلاس اول برود در دوره آمادگی او را برای ورود به کلاس اول آماده می کنیم.

چون ما کودکانی داریم که باوجود داشتن سن ۶ و ۷ ساله  هنوز رنگها را به درستی نمی شناسند، چیزی که بچه ۴ ساله باید در محیط و خانواده  آموخته باشد.ولی در خنه یکودک با چنین شرایطی مواجهیم و کلاس آمادگی اهمیت خاصی برای کودکان دارد.

مشاوره

علاوه بر کارهای جاری در خانه کودک مهر ، امسال تابستان با همت یکی از دوستان موفق شدیم که مشاوره فردی را در مرکز شروع کنیم . به این منظور نیروی متخصص هفته ای یک روز در مرکز حضور دارد.

بابت هدایای اهدایی (تعداد ۱۵۰ جلد کتاب کودک و کیک) 

  از سوی گروه سروش آسمانی   به مناسبت میلاد با سعادت امام علی ( ع)

از ایشان سپاسگزار هستیم   و آرزوی  موفقیت و سلامتی برایشان داریم.

مدیریت خانه کودک مهر

دوستان عزیز! با سپاس از انساندوستی شما

  در خانه کوذک مهر به دارو نیاز داریم. لطفا جهت تامین داروهای مورد نیاز کودکان ما را یاری نمایید .  ( امکان ارسال پیک جهت دریافت دارو یا مبلغ اهدائی شما جهت تهیه دارو وجود دارد)

داروهای ضروری :

قرص دیکلوفناک ۲۵ و ۵۰ میلی

قرص متوکاربامل

آموکسی سیلین بصورت کپسول ۲۵۰

آموکسی سیلین بصورت شربت ۲۵۰ و ۱۲۵

قرص سیتریزین

شربت سیتریزین

شربت گایامنزین

پماد هیدروکورتیزون جلدی

پماد کسپانتونول جلدی

پماد کالامین

شربت مولتی ویتامین

شربت ب کمپلکس

کرم دست و صورت

۵۵۸۰۸۸۹۸ -۰۲۱   بشیری

mehrhouse@gmail.com    منتظرظهور

طبق عادت مرسوم هر ساله امسال هم قرار براین شد که در آخرین روز سال تحصیلی قبل از امتحانات ، کارگاه نقاشی داشته باشیم.  روز پنج شنبه ۲۳ اردیبهشت ماه ساعت ۹ صبح را به این برنامه اختصاص دادیم.

بوم های نقاشی را خانم اکرم احمدی توانا تهیه کردند و به خاطر کمبود فضای سرپوشیده مناسب ، حیاط خانه کودک را برای کارگاه آماده کردیم.

کف حیاط را با پتو وروزنامه پوشاندیم و موضوع نقاشی ” فصل بهار” اعلام شد. بچه ها زیر نور خورشید و با شور و نشاط  تا ساعت یک بعد از ظهر روی بوم ها نقاشی کشیدند و از ایشان با نسکافه  و کیک پذیرایی شد.

در پایان با نظر خود بچه ها و مربی ها سه نقاشی انتخاب وبه سه دانش اموزی که  این سه تابلو را کشیده بودند جوایزی اهدا شد.

رنگ امیزی شاد وزیبای تابلوها نشانگر تغییر روحیه ی بچه ها نسبت به روزهای ورودشان به خانه کودک مهر بود. و این موجب امید و انگیزه برای همه ی ما در ادامه ی راهمان شد.

گزارش تصویری این برنامه به زودی ارائه می شود.

 فریبا منتظرظهور

خانم بشیری لطفا خودتان را معرفی کنید و بفرمائید از چه سالی کار خود را با  بچه‌های کار و خیابان شروع کردید؟

ژاله بشیری خوشرفتار هستم، متولد سال ۱۳۴۳ . کارم را از دوازده، سیزده سال قبل شروع کردم. یعنی از وقتی که با کنوانسیون حقوق کودک آشنا شدم و کودکانی را در خیابان ها با جثه‌های نحیف بدون این که از آموزش ابتدایی بهره ای برده باشند،  در حال کار طاقت فرسا دیدم شروع به آموزش آنها کردم.

اوایل که هنوز جایی برای آموزش نداشتیم در گوشه‌ی پارک هم شده به بچه‌ها آموزش می‌دادیم.

در حدود ده سالی‌ست که صبح‌ها بصورت مستمر با کودکان هستم. یعنی صبح تا ظهر را به آموزش این کودکان اختصاص داده‌ام.

چند روز در هفته خانه کودک مهر هستید؟

  ۶ روز در هفته از ساعت ۸ صبح تا ساعت ۳ بعدازظهر در خانه کودک  هستم به غیر از پنج شنبه‌ها که خانه کودک  تا ساعت یک پذیرای کودکان است.

در خانه هم به بچه‌های منطقه و مشکلات شان فکر می‌کنید؟

مشکلات این بچه‌ها به قدری زیاد است که به همان محدوده خانه کودک بسنده نمی‌شود. مگر می‌شود کودکی نیاز به جراحی داشته باشد و پول برای جراحی نداشته باشی و  به او فکر نکنی!

یا  برای مثال ما سه ماه یکی از بچه‌ها را پیش روانشناس می‌بردیم تا به مشکلات رفتاری او پی ببریم و کمکش کنیم  بعد از سه ماه متوجه شدیم که کودک از شدت گرسنگی به حالات عصبی و پرخاشگری دچار می شود! مگر می‌شود به بچه‌هایی که در این شرایط زندگی می ‌کنند فکر نکرد!

با بچه‌های کار بودن چه تاثیری روی شما گذاشته است؟

باعث هدف‌دار شدن زندگی ام شده. به این صورت که کاری که انجام می‌دهم با عشق و علاقه است چون مسئله مالی و مسئله ارتقای شغلی در بین نیست پس با تمام وجودِ خودم کار می‌کنم و شاید خیلی وقتها هم از کودکان چیزی یاد می‌گیرم، مثل حرص نداشتن به مال دنیا و خوش بودن با چیزهای خیلی کوچک.  و  این که در عین نیازمندی یاد بگیری که احساس نیاز نکنی.

در اثر کار با کودکان کار وخیابان  من به این باور در زندگی خود رسیده‌ام که می‌شود در اوج نیازمندی احساس بی‌نیازی کرد.

چه رویایی برای این بچه‌ها دارید ؟

رویای من فقط فراهم بودن حداقل های زندگی برای این بچه‌هاست. آیا نام این آرزو را می‌توان رویا گذاشت؟ این که آرزو کنی این بچه‌ها هم  بتوانند بچگی کنند و  در  سن مناسب آموزش های لازم را ببینند ، رویای من همین است.

نسبت به مربیان داوطلب و همراهان مالی موسسه چه احساسی دارید؟

افراد در کارهای جمعی،  مانند دانه‌های زنجیر به هم متصل هستند. برای موفقیت در کارها به اتحاد با هم و به کمک همدیگر نیازداریم. اگر به این مسئله واقف باشیم هرگز در کارها‌یمان تک روی نمی‌کنیم.

  هیچ کس به تنهایی نمی‌تواند کاری را به درستی پیش ببرد. بنابراین مهره اصلی همان داوطلبان و مربیان هستند که بیشتر بار هم روی دوش آنهاست و من فکر نمی‌کنم حتی یک روز بدون معلمین این جا بتوانم کاری انجام بدهم.  در واقع مربیان این جا بیشترین نقش را دارند و از آن ها که بگذریم می‌دانید که بدون داشتن  وسایل لازم و ضروری، کاری پیش نمی‌رود،  چه رسد به کارهای خانه کودک  با این حجم مشکلات، که بدون  کمک مالی همراهان هرگز به مقصد نمی‌رسد.  بنابراین نقش همراهان مالی هم بسیار چشمگیر و در حد معلمین و داوطلبان است.

به نظر می رسد شما تا حدی بر روی نظم و انضباط بچه‌ها توجه و دقت دارید. در این مورد اگر ممکن است توضیح بفرمائید.

درست است که ما در خانه کودک تاکید داریم که کودکان باید راحت و آزاد باشند ولی می‌دانید که این جا تنها جایی‌ست که کودکان قوانین را یاد می‌گیرند. در بیرون از این ‌جا کسی نیست که به این بچه‌ها نظم را آموزش بدهد. بنابراین اگر روی انضباط بچه‌ها حساسیتی وجود دارد فقط بخاطر خودشان است. من بارها به بچه‌ها گفته‌ام که طرز لباس پوشیدن و کوتاه نگه داشتن مو و  در کل مرتب بودن برای ما حساسیت زا نیست که فکر کنید مدام روی این موضوع تکیه می‌کنیم ولی اگر امروز در این محیط  یاد بگیرید که صبح چطور وارد محیط  آموزشی شوید،  فردا اگر در اداره ای کار داشتید می توانید منظم و  با ظاهر و رفتار مناسب به آن اداره مراجعه کنید. پس تاکید روی این مسئله، فقط بخاطر یادگیری نظم برای ساختن آینده ‌ بهتر برای خودشان است.

مثالی برای شما می زنم. من هر جایی که برای اولین بار شروع به کار با بچه‌های کار بکنم دو ماه اول، هر صبح بیرون از دفتر می‌ایستم و با بچه‌هایی که وارد می‌شوند سلام و احوالپرسی می‌کنم. چون اوایل انتظار سلام کردن از آنها را نباید داشته باشم ( چون یاد نگرفته‌اند) و بعد از دو ماه،  صبح ها توی دفتر می‌نشینم و نمی‌دانید چه لذتی دارد وقتی هر کودکی که وارد خانه کودک می‌شود می‌آید دفتر و سلام می‌کند و بعد به کلاس خود می‌رود و ظهرها هم هیچ کودکی بدون خداحافظی از اینجا خارج نمی‌شود. در مورد خود مرکز چون همه کارها زیر نظر خود کودکان است بنا براین از همه چیز بطور کامل محافظت می‌کنند. احتیاجی به تذکر من نیست.حتی مامور تغذیه هم از خود بچه‌هاست. وقتی به بچه‌ها اعتماد کنی بچه‌ها رفتار صادقانه  را زود تشخیص می دهند. بنابراین به راحتی می‌شود اعتماد بچه‌ها را جلب کرد  و با همان کارهای کوچک نقش های کلیدی زندگی را به آنها یاد داد. بارها شده، بچه ای را که بخاطر هزار تومان از صبح تا شب کار می‌کند برای خرید از سوپر مارکت سر کوچه فرستاده‌ام و بهش پول اضافه داده ام ولی موقع برگشت پی‌گیر بقیه پول نشده ام، ولی روز بعد دیده ام همان بچه پول را آورده که “دیروز یادم رفت بقیه پول را برگردانم “  آیا آموزش غیر از این است؟

آیا از روش تنبیه هم استفاده می کنید یا فقط روش تشویق را بکار گرفته اید؟

با توجه به کنوانسیون حقوق کودک و با آگاهی از این که این کودکان همیشه در جامعه تحقیر شده اند، همیشه از روش تشویق استفاده می‌کنیم. اگر قرار است چیزی به بچه ای داده شود سعی می‌کنیم که بصورت جمعی به همه کودکان تحت عناوین مختلف که به شخصیت شان آسیبی وارد نشود ارائه کنیم.

یعنی شما با برگزاری مسایقات مختلف و ایجاد رقابت بین بچه‌ها ، امکانات بیشتری در اختیار موفق تر ها قرار نمی دهید؟

با توجه به نیاز کودکان، ما در صدد رفع آن نیازها هستیم. سعی می کنیم کودک و خانواده اش برای رفع نیازهایی مثل لوازم التحریر تحت فشار قرار نگیرد.

و چون تفکیک کودکان (که وسیله ای به این کودک داده شود به آن کودک داده نشود) احساس بدی را در کودک نیازمند بوجود می‌آورد، سعی می کنیم که بصورت دسته جمعی وسایل ضروری کودکان توزیع شود تا هیچ کودکی احساس حقارت نکند. مثلا در طول سال سه بار لباس بین همه ی بچه‌ها توزیع می شود( اول مهر، اول زمستان ، اول بهار) و چون همه کودکان دریافت می‌کنند پس در خانه کودک هیچ کس از دیگری برتر یا کمتر نیست. با توجه به سوء تغذیه کودکان، در روز دوبار تغذیه به همه کودکان داده می شود. فکر می کنم به همین دلیل است که کودکان در خانه مهر احساس راحتی می‌کنند چون تنها جایی است که  به هیچ عنوان تحقیر نمی‌شوند.

و امتیاز خاصی برای کودک خاصی در نظر گرفته نمی‌شود.

پس کودکی که در درس ها موفق تر و کوشاتر است را چطور تشویق می کنید؟

  زمانی که مربیان درصدد تشویق کودکان بر می‌آیند و می‌خواهند در روز بخصوصی دانش آموزانی که بیشتر زحمت کشیده اند را تشویق کنند،  در آن روز هم به غیر از تشویق شدگان  جوایز خاصی به همه کودکان تحت عنوان سبد جوایز در پایان مراسم تشویق به همه کودکان داده می شود.  در واقع  حتی در روز تشویق، کودکان به نحوی تفکیک نمی شوند.

در خانه ی کودک علاوه بر کودکان به مادران هم آموزش می‌دهید. چه آموزش هایی دارید؟ و چرا با مادران هم کار می کنید؟

با توجه به این که آموزش کودک بدون آموزش خانواده و مخصوصا مادر وی امکان پذیر نیست، در درجه اول ما سعی می‌کنیم که با مادر کودک ارتباط  پیدا کینم و زمانی که  به بی‌سوادی  و مشکلات دیگر او پی بردیم تلاش می‌کنیم آموزش های لازم را به مادر ارائه بدهیم.  با توجه به بافت منطقه که بیشتر مادران را مادران بی‌سواد تشکیل می‌دهند کلاس نهضت  و سواد آموزی برای مادران گذاشته‌ایم. از طرفی بخاطر کمک به حل مشکلات مادی خانواده‌ها، کلاس آموزش بافتنی و خیاطی را هم برگزار کرده‌ایم که خوشبختانه در خیاطی به آن حدی رسیده اند که کار برای فروش ارائه دهند.

خانه کودک به نظر بسیار کوچک می رسد و از این که در این فضای کوچک موفق به انجام فعالیت های مختلف برای بچه‌ها شده اید شگفت زده شدم. خانم بشیری خانه کودک چند اتاق دارد و چند کودک را تحت پوشش قرار داده اید؟

این جا ۶ کلاس دارد و در حال حاضر ۱۵۰ کودک کار و خیابان و بی بضاعت را تحت پوشش قرار داده‌ایم. که البته متقاضی بیش از این است اما به دلیل کمبود فضا امکان پذیرش همه‌ی بچه ها را نداریم.

خلاصه اهم فعالیتهای انجام شده در سال ۱۳۸۸

توضیحات	تعداد دانش آموزان تحت پوشش	شرح فعالیتهای مرکز
- در دو شیفت از ساعت ۹ الی ۱۵ - جهت کودکان بازمانده و محروم از تحصیل	۸۵  نفر	آموزش درسی از اول تا پنجم ابتدایی
- در دو شیفت از ساعت ۹ الی ۳۰/۱۴ - آموزش بصورت تربیت بسوی کمال و خلاق محور برای درک مفاهیم اولیه زندگی و دور ساختن آنها از محیط های آسیب زا و پر خطر	۳۵  نفر	آموزش برای کودکان قبل از دبستان ( پیش دبستان )
- دو روز در هفته - برای مادران و دختران بی سواد منطقه	۲۵ نفر	نهضت سواد آموزی
با هماهنگی آموزشگاههای رسمی	۳۷ نفر	آموزش غیر درسی ( زبان انگلیسی ترمیک در سه سطح ، و آموزش کامپیوتر )
- برای مادران سرپرست خانوار و خانواده های آسیب پذیر	۳۶ نفر	حرفه آموزی و اشتغالزایی ( خیاطی ، بافتنی )
- ایجاد خلاقیت و اعتماد به نفس در هنرجویان - شناخت روحیات کودکان و تخلیه درونی از استرس	۴۳ نفر	آموزش هنر و نقاشی
تشخیص ، بررسی و رفع مشکلات گروه هدف - ویزیت گروه هدف در مجموعه و ارجاع به مراکز تخصصی  و توزیع داروی رایگان - دندانپزشکی   ۴۸ مورد - تقبل هزینه جراحی های ضروری گروه هدف ۴ مورد	برای تمامی کودکان و خانواده های منطقه	بهداشت ، مددکاری و روانشناسی
-  در سال ۱۳۸۸ ، ۹ مورد	بطور فصلی و مناسبتهای خاص	برگزاری نمایشگاه  و اردو
- هرماه برای خانوارهایی که دچار سوء تغذیه میباشند	۲۵ خانوار	توزیع سبد خانوار
- ۴ مرتبه در سال ۸۸ ( اول هر فصل )	برای تمامی کودکان تحت پوشش و نیازمند منطقه	توزیع پوشاک و کفش
-  دو روز در هفته	برای کودکان تحت پوشش	توزیع غذای گرم علاوه بر تغذیه میان وعده در طول روز

یازدهم اردیبهشت ماه ، ساعت ده و نیم صبح کودکان با نصب پلاکارد هایی بر روی دیوارهای خانه کودک گرد هم آمدند تا این روز را جشن بگیرند و در عین حال کار کودک را نیز محکوم کنند.

طبق قراری که از پیش گذاشته بودیم ، بچه ها در مورد کار نوشته بودند و دست  نوشته های خود را دراین  روز  برای همه خواندند.

  همه آنها نوشته بودند که مایل نیستند کار کنند و دوست دارند فقط درس بخوانند …

در آخر مراسم از کودکانی که بیشترین مشارکت را در کارهای خانه کودک داشتند با اعطا جوایزی تقدیر شد. از طرفی، چون همه ی بچه ها ی خانه کودک ، کودکان کار هستند به تمام کودکان جوایزی اهدا شد.

  در پایان از  بچه ها با شیرینی و آجیل و آبمیوه پذیرایی بعمل آمد.

کودکان را نباید به زور به کار کردن واداشت

 روز معلم مبارک باد

گرامیداشت روز معلم در خانه کودک مهر

تصمیم کمیته آموزش، مبنی بر این که آوردن هر هدیه ای حتی یک شاخه گل ، شیرینی ، کیک و هر چیزی به مناسبت روز معلم قدغن است،  از یک هفته پیش از روز معلم به اطلاع کودکان رسید.  به آنها اعلام کردیم که با خاطیان برخورد خواهیم کرد.

  دلیل این برخورد، آگاهی ما از وضعیت معیشتی کودکان بود. تجربه سالهای قبل موجب شد امسال با جدیت برخورد کنیم تا بچه ها در معذوریت برای تهیه هدیه (حتی کوچک) قرار نگیرند.

البته وقتی این موضوع را در صف سحرگاه اعلام کردیم بچه ها ناراحت شدند .  اما خاطرمان آسوده شد که بچه ها برای تهیه هدیه دچار زحمت نمی شوند. در سالهای گذشته،  شنیده بودیم بچه ها برای تهیه یک هدیه کوچک برای معلم خود ساعتها کار کرده و پول خود را ذره ذره پس انداز کرده اند.

امسال بچه ها برای معلمان خود شعر و سرود و مقاله خواندند و کنار معلمان شان با خوردن شیرینی این روز را جشن گرفتند.

فریبا منتظرظهور

دختر بچه ای کنار پدرش ایستاده و گریه می کند. پدر نحیف و ژولیده با لباسی مندرس بچه‌ی کوچک دیگری در بغل دارد و تلاش می‌‍‌کند دختر پنج یا شش ساله اش را آرام کند.

می‌پرسم چرا گریه می‌کنی؟ با پشت دست، چشم هایش را می‌مالد و می‌گوید: " خانم دکتر گفت…گفت… فقط مریض ها بمونن" و باز هم گریه می‌کند.  با دو آب نبات آرام می‌شود .

دکتر ابراهیمیان هر یکشنبه در اتاق بسیار کوچکی گوشه‌ی حیاط خانه کودک مهر می‌نشیند و بچه‌هایی که علائم بیماری دارند جلوی در اتاقش صف می‌کشند و منتظر می‌مانند. دکتر معاینه‌شان می‌کند و آب نبات یا هدیه‌ی کوچکی همراه با دارو به هر یک می‌دهد.

داروها را خیرِین و مسئولان خانه کودک تامین می‌کنند چرا که خانواده ها بضاعت خرید دارو ندارند. دکتر می‌گوید "امروز هم دارو به  مقدار کافی نیست" و به ناچار قرص های باقی مانده سرماخوردگی و تب بر را بین بچه‌ها تقسیم می‌کند و برای هر کدام   در کنار داروها یک قرص جوشان مولتی ویتامین لای تکه کاغذی می‌پیچد و توی جیب بچه می‌گذارد .

بچه‌ها به ویتامین جوشان و پاکت نسکافه‌ای که امروز جایزه گرفته‌اند با دقت نگاه می‌کنند. نسکافه را نشانم می‌دهند و توضیح می دهند که "یه جور شکلاته."

این جا گرسنگی بلند و واضح فریاد می‌زند.

هر بار که غذایی و یا حتی شیرینی توزیع می شود، اگر نگاهشان نکنی و یا احساس صمیمیت کنند شیرینی یا لقمه را حتی بدون پیچیدن در کاغدی یا گذاشتن توی کیسه ای در کبف‌شان می‌گذارند تا برای خواهر و برادر کوچترشان ببرند و به این فکر می کنند که آیا قابل تقسیم به سه یا چهار هست؟ هر کدام حداقل پنج یا شش خواهر و برادر در خانه دارند.

پنجم اسفند ماه ۱۳۸۸ با خانم دکتر زهرا ابراهیمیان در مورد وضعیت بهداشتی و پزشکی بچه‌های خانه کودک مهر گفت و گویی انجام داده ایم که در زیر می خوانید:

دکتر لطفا خودتان را معرفی بفرمایید.

زهرا ابراهیمیان، پزشک عمومی، فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی ایران در سال ۱۳۶۹ هستم.

خانم دکتر! هر هفته یکشنبه‌ها تشریف می‌آورید به خانه کودک مهر و بچه‌ها را ویزیت می کنید. راه دور، این همه بچه، بی‌هیچ چشم داشت مادی، خسته نمی‌شوید؟

خستگی جسمی و روحی ندارم. در واقع اگر نیایم (مثلا یکشنبه در تقویم تعطیل باشد) احساس می‌کنم چیزی گم کرده‌ام

چند وقت است که با خانه کوک مهر همکاری دارید؟

مهرماه ۸۸ از طریق یکی از دوستان و بواسطه دخترم با این جا آشنا شدم.

به نظر شما این بچه‌ها با بچه هایی که استطاعت مالی دارند و در مطب شخصی خود ویزیت می کنید از نظر جسمی چه تفاوتی دارند؟

بسیار ضعیف‌تر هستند. در واقع با حداقل ها فقط زنده اند. البته به لطف خانواده بزرگ موسسه حمایتی خانه مهر کودکان و رسیدگی همه جانبه‌ی آنها بچه ها شاداب، مشتاق تحصیل و بسیار حرف گوش کن هستند. رشد جسمی خیلی از آنها پایین منحنی رشد است. از نظر بهداشتی خیلی مسائل را نمی‌دانند یا توجهی به انجامش ندارند اما وقتی برایشان توضیح داده می‌شود با دقت انجام می‌دهند. (بعضی از آنها در خانه‌ی کوچک خود آب گرم و یا حمام ندارند)

خوشبختانه از نظر سلامت حداقل جای امیدواری است در اولین ویزیت من فقط دو نفر مبتلابه پدیکولیز سر( شپش) بودند که آن هم با درمان مناسب و توجه خانواده‌شان بعد از یکی دو هفته بهبودی حاصل شد.

یادم می‌آید   زمان شیوع آنفلوآنزا در ماه های گذشته، داروهای سرماخوردگی و… برای بچه ها بسیار نیاز داشتید آیا به بچه ها نسخه نمی دهید تا خودشان تهیه کنند؟

خوشبختانه ما مورد آنفلوآنزا نداشتیم. سرماخوردگی خفیف تا شدید، آلرژی های فصلی، طولانی شدن سرفه های خشک و…فقط به دلیل شیوع فصلی و ضعیف بودن بنیه بچه‌ها وجود داشت. در بسیاری از موارد از داروهائی‌که توسط مدیریت خانه کودک و یا سایر خیرین تهیه می شد استفاده می‌کردیم. در موارد اندکی نیز که دارو موجود نبود نسخه داده می‌شد و اکنون نیزهمین روال می‌باشد.

در مورد وضعیت راکعه بفرمایید. تا جایی که می دانم دچار سوختگی بود و به کمک موسسه حمایتی خانه مهر کودکان و خیرین مورد جراحی قرار گرفت. وضعیت او چگونه بود و آیا جراحی ضرورت داشت و آیا همچنان این کودک احتیاج به درمان و مراقبت پزشکی دارد؟

راکعه دختر هشت ساله ‌‌است که در حدود ۵ سالگی دچار سوختگی از گردن به پایین شده. در بعضی قسمتها مثل گردن، زیر بغل، سینه و پاها دچار چسبندگی و اسکار شدید است. چندین بار مورد جراحی در بیمارستان مطهری ( توسط پزشکان خیر و به کمک بیمارستان) قرار گرفته. مشکل رشد دارد. دختر بسیار لاغر و ریز نقشی است. اما چشمان مهربان و گرمی دارد. راکعه هنوز نیاز به جراحی و رسیدگی درمانی دارد.

به یاد دارم شما چندین بار به بیمارستانی که راکعه در آن جراحی می‌شد رفتید و با پزشک او صحبت کردید و کنار راکعه بودید.

خوشبختانه جراحی او بخوبی و با موفقیت انجام شد. من فقط احساس مسئولیت کردم. در زمان ملاقات او شب قبل از عمل و بعد از عمل کنارش بودم.

وقتی که حال او را خوب دیدم شاید من از او و مادرش بیشتر خوشحال شدم. در مدتی که او بیمارستان بود آن قدر در منزل تعریف کرده بودم که بچه هایم می گفتند انگار فرزند سوم خانواده‌ی ما شده است. البته من کار زیادی نکردم و فقط خودم را در جریان کارهایش وارد کردم.

احساس شما نسبت به این کودکان که علاوه بر مشکل جسمی با فقر شدید هم مواجه هستند چیست؟

فقر یعنی نداشتن، یعنی تمام محل زندگی یک اتاق سه در سه  باشد با چندین کودک و نوجوان و پدر و مادر که احتمالا پدر بیمار یا بیکار است، فقر یعنی آب گرم نیست، یعنی یک بخاری یا چراغ خوراک پزی در گوشه ای از اتاق، یعنی جای بازی نیست، بچه ها دائم در کوچه و خیابانند، یعنی هر سال زمستان سوختگی بچه ها، یعنی پدر عصبانی، مادر افسرده، کودک بی گناه، یعنی عدم بهداشت، یعنی بیماری و نداشتن دارو، یعنی رشد نامناسب، یعنی …

این کودکان با وجود مشکلات عدیده خانواده و مشکلات سلامتی و بهداشتی خودشان با کوچک ترین خنده یا شکلات یا دست نوازش بسیار مهربان و قدر شناس و به دنبال جبران خوبی هستند.

گاهی از مشکلات این بچه ها بسیار غمگین می‌شوم و به دنبال راه های متفاوتی برای کمک به آنها می‌گردم. مثلا همکاران متخصص، ویزیت‌ها و مشاوره‌های رایگان، رادیو گرافی و آزمایشات مورد نیازشان از طریق مراکزی که اعلام همکاری کنند با حداقل هزینه انجام شود و…

خوشبختانه مدیریت مدرسه در هر مورد بیماری یا پیگیری پاراکلینیکی بچه‌ها پیگیر و مساعدت دارد و تمام کارها توسط آنها به انجام می رسد.

وضعیت بهداشت بچه ها چگونه است؟

قبل از همکاری من، مسائل بهداشتی و توصیه های لازم در این زمینه و حتی تهیه اجناس بهداشتی توسط مدیریت خانه کودک انجام می‌شد. با وجود این، هر بار با تمام جزئیات به آنها آموزش داده می‌شود و مسائل بچه ها از نظر بهداشتی، درمانی و نیازهای داروئی در دفتری که به زودی تبدیل به پرونده برای هر کدام خواهد شد یادداشت و پیگیری می‌شود.

فضای خانه کودک مهر روی شما چه تاثیری داشته است؟

قبل از مراجعه، وقتی سی دی خانه کودک مهر را دیدم بسیار متاثر شدم و به شدت مشتاق دیدن این مرکز بودم. تصورات من با آن چه دیدم کمی متفاوت بود. آن چه دیدم مدرسه‌ای بسیار کوچک، با کلاس های بسیار کوچک با بوی نم و تاریک و بچه های علاقمند به آموزش و بازی و بسیار باهوش بود.

یک خاطره؟

موقع معاینه ی یکی ازبچه ها ( معمولا چند بچه با هم می آیند) دوستش به من گفت شما بدت نمی آید؟ گفتم از چی؟ گفت از این که دستت را به موی ما می‌زنی؟ به لباس ما، به بدن ما، به سر ِ ما ، به گوش و دست ما؟

جواب من همان فکری است که شما می کنید: نه من بدم نمی‌آید. من باید این کار را بکنم تا بفمهمم مریضی شما چیست

آیا مورد خاص دیگری هم برای معالجه بین بچه های خانه کودک مهر دارید که هنوز درمان نشده باشند؟

موارد متعددی هنوز هست. بیماری کلیه، پوست، ارتوپدی و غدد و قلب و…

کم خونی در مورد همه هست. مشکلات گوارشی بیشتر به دلیل گرسنگی زیاد است. که البته با کمک دوستان و خیرین پیگیری می‌شود و سعی ما بر از بین بردن آن است.

اگر صحبتی دیگری دارید که در سوال های بنده نبود خواهش می کنم بفرمایید

نظر شخصی من درباره خانه کودک مهر این است که هر کسی مایل به همکاری است اگر فقط یک بار به این جا مراجعه کند و محل را ببیند، بچه‌ها و کلاسها را ببیند و افرادیکه بدون چشمداشت وقت و تجربه و هنر خود را در اختیار می‌گذارند، آن وقت با تمام وجود و رضایت قلبی آنچه در توان دارد برای رضای خدا و برای انسان هایی با ارزش در اختیار می گذارد.

تو نیکی می‌کن و در دجله انداز  / که ایزد در بیایانت دهد باز

  خانم دکتر از شما سپاسگزارم .

موسسه حمایتی خانه مهر کودکان از سال ۱۳۸۶ فعالیت خود را در منطقه دروازه غار جهت حمایت از کودکان محروم منطقه آغاز کرد و اکنون ۱۵۰ کودک را تحت پوشش قرار داده است. در این مرکز آموزش کودکان، سوادآموزی به مادران و حرفه آموزی (خیاطی و بافتنی ) جهت اشتغالزایی و درامد زایی برای خانواده ها، به مادران و نوجوانان انجام می شود.

*** توجه : دوستان عزیز

در خانه کودک به دارو نیاز فوری داریم. لطفا در صورت امکانِ ارسال دارو با ما از طریق تلفن یا ایمیل تماس بگیرید